พระร่วงทองคำ

พระร่วงทองคำเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยศิลปะสุโขทัย เดิมประดิษฐานอยู่ ณ วัดโคกสิงคาราม อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย สร้างในรัชสมัยใดไม่ปรากฏ แต่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี ต่อมาได้มีการอัญเชิญลงมาที่กรุงเทพฯ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่3) โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอุดมรัตนรังษี (พระองค์เจ้าอรรณพ) พระราชโอรสในรัชกาลที่ 3 และได้ประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารได้สำเร็จดังที่ทรงตั้งพระทัยไว้

พุทธลักษณะ พระพุทธพระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูปแบบสุโขทัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1 วา 1 ศอก 1 คืบ 5 นิ้ว สูง 1 วา 3 ศอก 1 คืบ 7 นิ้ว องค์พระเป็นโลหะทองคำ (ทองคำ 60 เปอร์เซ็นต์) มีรอยต่อ 9 แห่ง โดยมีหมุดเป็นเครื่องเชื่อมที่รอยต่อ ชุกชีที่ประดิษฐานยาว 2 วา 1 ศอก 7 นิ้ว กว้าง 2 วา 2 ศอก ถัดจากฐานขึ้นไปเรียกว่า บัลลังก์ ทำเป็นลายดอกบัวคว่ำบัวหงายและดอกไม้เครือกระจังลงรักปิดทอง ประดับด้วยกระจกสีต่าง ๆ ปัจจุบันหลวงพ่อพระร่วงทองคำ ประดิษฐานอยู่ในพระวิหารหลวง วัดมหรรณพารามวรวิหาร แขวงเสาชิงช้า เขตพระนคร กรุงเทพมหานครฯ นับเป็นพระพุทธรูปที่มีพระพุทธลักษณะงดงามมากองค์หนึ่งในประเทศไทย ขอบคุณ ที่มาวิกิพีเดียสารานุกรมเสรี ภาพจากอินเตอร์เน็ต เรียบเรียง by krisda paleeriam