พระร่วงทองคำ

พระร่วงทองคำเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยศิลปะสุโขทัย เดิมประดิษฐานอยู่ ณ วัดโคกสิงคาราม อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย สร้างในรัชสมัยใดไม่ปรากฏ แต่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี ต่อมาได้มีการอัญเชิญลงมาที่กรุงเทพฯ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่3) โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอุดมรัตนรังษี (พระองค์เจ้าอรรณพ) พระราชโอรสในรัชกาลที่ 3 และได้ประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารได้สำเร็จดังที่ทรงตั้งพระทัยไว้

พุทธลักษณะ พระพุทธพระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูปแบบสุโขทัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1 วา 1 ศอก 1 คืบ 5 นิ้ว สูง 1 วา 3 ศอก 1 คืบ 7 นิ้ว องค์พระเป็นโลหะทองคำ (ทองคำ 60 เปอร์เซ็นต์) มีรอยต่อ 9 แห่ง โดยมีหมุดเป็นเครื่องเชื่อมที่รอยต่อ ชุกชีที่ประดิษฐานยาว 2 วา 1 ศอก 7 นิ้ว กว้าง 2 วา 2 ศอก ถัดจากฐานขึ้นไปเรียกว่า บัลลังก์ ทำเป็นลายดอกบัวคว่ำบัวหงายและดอกไม้เครือกระจังลงรักปิดทอง ประดับด้วยกระจกสีต่าง ๆ ปัจจุบันหลวงพ่อพระร่วงทองคำ ประดิษฐานอยู่ในพระวิหารหลวง วัดมหรรณพารามวรวิหาร แขวงเสาชิงช้า เขตพระนคร กรุงเทพมหานครฯ นับเป็นพระพุทธรูปที่มีพระพุทธลักษณะงดงามมากองค์หนึ่งในประเทศไทย ขอบคุณ ที่มาวิกิพีเดียสารานุกรมเสรี ภาพจากอินเตอร์เน็ต เรียบเรียง by krisda paleeriam

พระพุทธมหาสุวรรณปฏิมากร

เป็นพระพุทธรูปสุโขทัยปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3.12 เมตร หนักประมาณ 5 ตันเศษ รูปลักษณะพระพักตร์ (ใบหน้า) ยาว คางหยัก สังฆาฎิเป็นเขี้ยวตะขาบทั้งข้างหน้าและข้างหลัง นิ้วเป็นนิ้วมนุษย์ผิดกับนิ้วพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยหมวดพระชินราช ซึ่งมีนิ้วพระหัตถ์ (มือ) เสมอกันทั้ง 5 นิ้ว สูงจากฐานถึงยอดพระเกตุมาลา (อยู่เหนือเศียรพระพุทธรูป) 3.94 เมตร ถอดออกได้เป็น 9 ชิ้น คือพระพาหา (แขน) ทั้งสอง พระหัตถ์ (มือ) ทั้งสอง พระชงฆ์ (แข้ง) ทั้งสอง พระเพลา (ขา,ตัก) ทั้งสอง และตรงพระศอ (คอ) โดยมีกุญแจสำหรับถอดและประกอบกันเข้าแล้วก็สนิทเหมือนเป็นเนื้อเดียวกัน มีความบริสุทธิ์ของเนื้อทองจากฐานขององค์พระ 40 เปอร์เซ็นต์ เรื่อยขึ้นไปถึงพระพักตร์ (ใบหน้า) มีความบริสุทธิ์ของทอง 80 เปอร์เซ็นต์ ส่วนยอด (พระเกตุมาลา) เป็นทองคำเนื้อแท้ 99.99 เปอร์เซ็นต์ และมีน้ำหนักเฉพาะส่วนยอดนี้ 45 กิโลกรัม

ประวัติการสร้าง สร้างเมื่อใดยังไม่แน่ชัด เชื่อกันว่าสร้างในสมัยสุโขทัยและเป็นพระพุทธรูปสำคัญของวัดมหาธาตุสุโขทัย ดังที่ปรากฏในหลักศิลาจารึกว่า "วัดมหาธาตุกลางเมืองสุโขทัย มีพิหาร มีพระพุทธรูปทอง มีพระอัฏฐารส มีพระพุทธรูป มีพระพุทธรูปอันใหญ่ มีพระพุทธรูปอันราม" ซึ่งพิจารณาตามหลักฐานอื่น และเหตุผลประกอบแล้ว พระพุทธรูปองค์นี้น่าจะเป็นพระพุทธรูปทองคำองค์ดังกล่าวเพราะปริมาณทองคำแท้นี้รวมถึงขนาดพระพุทธรูปนี้ย่อมเกินกว่าที่สามัญชนทั่วไปพึงสร้างเป็นสมบัติ ปัจจุบันประดิษฐานที่วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร ศึกษาประวัติและที่มาของพระพุทธรูปองค์นี้เพิ่มเติมได้ที่เว็บไซด์ วิกิีเดียสารานุกรมเสรี เรียบเรียงโดย krisda paleeriam ขอบคุณที่มาเรื่องและภาพจาก เว็บฯวิกิพีเดียสารานุกรมเสรี

พลังฤทธิ์สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังสี

     ในยุครัตนโกสินทร์ของเรานี้ยากที่จะหาพระเกจิอาจารย์องค์ใดที่จะมีพลังอภิญญาจิตและวัตรประฏิบัติได้เท่าเทียมกับเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์พระองค์นี้ได้เลย แม้กระทั่งพระเครื่องที่ท่านได้สร้างขึ้นแจกฟรีเมื่อหนึ่งร้อยกว่าปีก่อนก็มีราคาเป็นสิบล้านยี่สิบล้าน ในเวลานี้เรื่องราวที่ท่านได้อ่านต่อไปนี้เป็นบันทึกที่ได้รับการจดจำและเล่าขานกันเป็นตำนานมาตราบเท่าทุกวันนี้

ขอทางเจ้าแม่ลานเท

     เรือสองแจวลำนั้นค่อย ๆ มุ่งลัดตัดไปตามลำน้ำเจ้าพระยาภายในมีพระภิกษุชราครองจีวรคร่ำนั่งบริกรรมชักประคำด้วยความสงบ แม่น้ำเจ้าพระยาในยามนี้คลื่นลมสงบ เรือสองแจวพายโดยเลกวัด (ทาสที่เขาถวายให้วัดเพื่อใช้ในกิจการของวัดแล้วแต่จะเห็นสมควร) พุ่งปราดไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่สม่ำเสมอ

     ดวงตะวันค่อย ๆ เคลื่อนดวงใกล้กับขอบฟ้าที่จรดกับผืนดินเข้าไปทุกทีท่ามกลางความขมุกขมัวนั้นท้องน้ำเบื้องหน้าเปิดกว้างออกเผยให้เห็นความกว้างของสองฝั่งอย่างเต็มตา ด้านฝั่งหนึ่งของลำน้ำแสงเทียนและธูปยังวับแวมพอสังเกตุเห็นเสียงเลกที่อยู่ด้านหน้ากราบเรียนท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังสี เมื่อเห็นท่านลืมตาขึ้นจากการบริกรรม

     “พระคุณขอรับเข้าเขตลานเทแล้วละขอรับ จะให้จอดแวะพักก่อนหรือไม่ขอรับ ลานเทนี้เดินทางกลางคืนอันตรายมากเพราะบริวารเจ้าแม่นั้นมักจะออกมาเล่นน้ำ เคยลอยตัวให้ชาววังบนเรือพระที่นั่งได้เห็นมาแล้ว”

     “ไปเถิดโยม ฉันต้องไปถึงบ้านงานให้ได้ในคืนนี้ หาไม่แล้วพรุ่งนี้พิธีที่บ้านเขาจะไม่สะดวก เพราะฉันรับนิมนต์ไปเป็นประธานฉันเช้า”

     “ได้ขอรับ”

     เรือน้อยลำนั้นเปรียบประดุจเรือกระดานที่ล่องลอยไปในท้องน้ำอันเวิ้งว้าง พอเข้าไปในกึ่งกลางเขตลานเทสิ่งที่ไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้น ท้องฟ้าเบื้องบนแลบแปลบปลาบ ลมพายุพัดกระหน่ำ ตีน้ำให้เกิดเป็นระลอกคลื่นคลุ้มคลั่ง บางครั้งก็พัดโยกเอาหลังคาเรือกันยาที่แล่นไปข้างหน้าถึงกับเอียงวูบ

     ในท่ามกลางลูกคลื่นนั้นยังมีน้ำวนคล้ายกับถูกพลังของอะไรอย่างหนึ่งทำให้มันหมุนวนขึ้นเพื่อจะทดสอบดูว่าสิ่งที่เข้ามาใกล้วังวนนั้นจะทนได้หรือไม่ ฟ้าแลบแล้วผ่าเปรี้ยงเป็นการข่มขวัญที่บนฝั่ง แสงฟ้าที่ฟาดลงใส่ต้นไม้ใหญ่ทำให้เกิดไฟลุกโชติช่วงขึ้นกับต้นไม้นั้นด้วยแรงฤทธิ์แห่งสายฟ้า

     “แวะเถิดขอรับพระคุณท่านเหลือกำลังแล้ว”

     “เอาเถอะฉันจะขอทางเจ้าแม่เอง”

     ในท่ามกลางพายุอันพัดกระหน่ำนั้นเอง เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) ตีชุดขึ้นเหมือนไม่มีอะไรมาพัดซึ่งความเป็นจริงบนเรือและโดยรอบขณะที่ท่านตีชุดนั้นกลับสงบเงียบ แสงเทียนจากไฟดวงเล็ก ๆ ที่จุดขึ้นจากชุดสว่างขึ้น เจ้าประคุณสมเด็จหยิบโอ (ขันใบขนาดกลางสำหรับใส่ภัตตาหาร) ขึ้นมาบรรจงหยดน้ำตาเทียนลงไปเพื่ออาศัยเป็นฐานปักเทียน เมื่อปักเทียน

     เจ้าประคุณสมเด็จยกโอขึ้นบริกรรมแผ่เมตตาจิตไปยังเจ้าแม่ลานเทผู้คุ้มครองน่านน้ำเพื่อขอทางให้ท่านได้เดินทางผ่านไปยังบ้านงาน ด้วยการขวางทางพระจะไปปฏิบัติกิจนิมนต์นั้นเป็นอนันตริยะกรรม แม้พระเจ้าสุปะพุทธะมาขวางทางเสด็จทรงโปรดสัตว์ของพระบรมศาสดายังถึงถูกธรณีสูบในเจ็ดวัน เมื่อแผ่เมตตาแล้วท่านได้ออกมาที่หัวเรือเอาโอนั้นลอยลงไปในน้ำ โอค่อย ๆ ลอยน้ำหน้าเรือไปเหมือนมีใครมาดึงไปไม่แฉลบออกนอกแนวหัวเรือ เสียงเจ้าประคุณสมเด็จสั่งว่า

     “โยมทั้งสองพายไปเถิด พายให้หัวเรือตรงกับโอรับรองไม่มีอันตราย”

     สิ้นเสียงความมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้นเมื่อผืนน้ำบริเวณหน้าเรือกลับสงบเรียบราบเป็นช่องพอให้เรือแล่นผ่านไปทั้ง ๆ ที่สองข้างนั้นคลื่นตีฟองและฝนตกหนักวังน้ำวนกลับเปิดเป็นทางให้เช่นกัน โอแล่นนำหน้าเรือไปจนพ้นลานเทจึงหยุดนิ่งกับที่รอให้เจ้าประคุณก้มลงเก็บขึ้นมา เสียงเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) อุทิศกุศลให้เจ้าแม่ลานเทดังเบา ๆ จนกระทั่งเรือแล่นลับไปจากลานเททิ้งความปั่นป่วนเอาไว้เบื้องหลัง

     ครั้นเมื่อถึงบ้านงานแล้วจึงเข้าจำวัดพักผ่อนหลังจากสวดมนต์ฉันเช้าแล้วก็มีคนเดินทางมาจากลานเทแวะบ้านงานแล้วเล่าเรื่องประหลาดว่า เมื่อคืนนี้เรือกันยาแล่นผ่านลานเทขณะที่มีพายุร้ายแม้แต่เรือกลไฟและเรือใหญ่ยังจอดแอบเข้าฝั่งกันหมด แต่เรือนั้นกลับแล่นไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ชาวเรือโจทก์กันว่าเจ้าแม่ลานเทพิโรธผู้ที่ทำผิดต่อเจ้าแม่ แต่กลับให้เรือกันยานั้นผ่านได้น่าอัศจรรย์ คนบนบ้านจึงรู้ว่าเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) มีอภิญญาจิตอันกล้าแกร่งสามารถขอทางเจ้าแม่มาได้

จากหนังสือฤทธิ์อภิญาจิตเกจิอาจารย์ โดยประเจียด คงศาสตรา

    

ไฟไหม้วัดระฆังตอนจบ

     ท่านพระครู โฆษิตปริยติกุลผู้ช่วยเจ้าอาวาสซึ่งกำลังจัดเก็บข้าวของต่าง ๆ ที่เหลือจากซากกองเพลิงกล่าวว่า อาตมาได้มาจำพรรษาที่วัดระฆังนี้เป็นเวลาหลายปีมาแล้ว ช่วงที่เกิดเหตุเพลิงไหม้นั้นอาตมากำลังจะออกจากวัดเพื่อที่จะรับกิจนิมนต์ที่ญาติโยมมานัดเอาไว้ พอออกไปได้ไม่นานเท่าไรก็ได้ยินชาวบ้านเค้าบอกว่าไฟไหม้ที่กุฏิอาตมาจึงรีบเดินทางมาดู พอมาถึงก็ปรากฏว่าไฟไหม้กุฏิหมดทั้งหลังแล้ว อาตมาจึงได้บอกให้พระที่จำพรรษาก็มีชาวบ้านอยู่ที่วัดช่วยกันเก็บของมีค่าที่อยู่ในห้องที่สองของกุฏิออกมาเก็บเอาไว้

     หลังจากนั้นก็มีชาวบ้านเข้าไปค้นหาของมีค่าที่ยังหลงเหลืออยู่บ้างก็นำเอาไปบูชา บ้างก็นำเอาไปบูชา บ้างก็นำเอาไปให้เขาเช่าต่อ แต่ที่อาตมามีความแปลกใจมากที่สุดก็คือ ลังไม้ที่บรรจุพระสมเด็จที่สร้างไว้ในปี 2523 เกือบสิบกว่าปีมาแล้ว โดยมีรูปหล่อของหลวงพ่อโต พรหมรังสี นั่งทับอยู่โดยที่ไฟไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลยนอกจากมีริ้วรอยนิดหน่อย นอกจากนี้รูปเหมือนหลวงพ่อที่มีอายุร่วม 40 ปี ก็ไม่ได้รับอันตรายจากไฟด้วยนอกนั้นก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่อีกเลยท่านผู้ช่วยเจ้าอาวาสกล่าว

จากหนังสือสมเด็จวัดระฆังพิเศษ 11 สุดยอดพระเครื่องตลอดกาลโดยเซียนพระสุดสัปดาห์

ไฟไหม้วัดระฆัง (ตอนที่ 3)

     ปรากฏว่าพระเพลิงได้ใช้เวลาประมาณ 30 นาทีเผากุฏิชั้นบนที่ทำด้วยไม้สักเก่าแก่ทั้งหลังวอดวายจนหมดสิ้นเหลือแต่กุฏิชั้นล่างที่จำพรรษาของพระบวชใหม่ที่ทำด้วยปูนเท่านั้น ในระหว่างที่เพลิงกำลังลุกไหม้อยู่นั้นได้มีชาวบ้านที่อาศัยอยู่ใกล้เคียงทราบข่าวไฟไหม้วัดระฆัง ต่างก็ทยอยกันมามุงดูอยู่เป็นจำนวนมากเพื่อที่จะรอให้พระเพลิงสงบจะได้เข้าไปค้นหาของมีค่ารวมทั้งพระสมเด็จของ “พุฒาจารย์โต พรหมรังสี” ที่ชาวบ้านเชื่อกันว่าไฟไม่อาจที่จะทำอะไรได้อีกด้วย ในขณะที่พระเพลิงยังไม่สงบดีปรากฏว่าได้มีชาวบ้านจำนวนมากที่มาออกันอยู่ที่บริเวณกุฏิไฟไหม้ ได้พากันเข้าไปขุดคุ้ยหาของมีค่าต่าง ๆจำนวนหลายร้อยคน โดยไม่ฟังเสียงคัดค้านของเจ้าหน้าที่ ๆ ไประงับเหตุและพระลูกวัดแต่อย่างใด บางคนที่รู้ข่าวถึงกับแห่กันเหมารถมาจากต่างจังหวัดก็มี แต่ก็มีบางคนที่หัวใสเข้าไปค้นหาของมีค่าและพระต่าง ๆ ที่ไม่ถูกไฟไหม้นำมาขายต่อที่หน้าบริเวณกุฏิที่ถูกไฟไหม้สนนราคาก็ขึ้นอยู่กับพระต่าง ๆ เช่น รูปเหมือนหลวงพ่อโต พรหมรังสี ที่เป็นกระดาษมีอายุร่วม 40 ปีราคา 50 บาท พระสมเด็จเนื้อผงราคาประมาณตั้งแต่ 200 ถึง 500 บาทขึ้นไป แต่จุดที่ผู้คนสนใจกันมากเป็นพิเศษนั้นเห็นจะได้แก่บริเวณห้องที่เก็บพระบูชาของเจ้าอาวาสซึ่งมีพระพุทธรูปต่าง ๆ มากมายตั้งอยู่ทางด้านปีกซ้ายของกุฏิห้องที่สอง ปรากฏว่ามีพระพุทธรูปหลายองค์ได้ถูกอำนาจของพระเพลิงเผาผลาญไปจนหมดสิ้น บางองค์ก็เหลือไม่เต็มองค์มีแต่รูปหล่อหลวงพ่อโต พรหมรังสี และพระสมเด็จที่อยู่ในลังที่มีรูปหล่อของท่านนั่งอยู่ และรูปเหมือนที่เก็บเอาไว้อายุเกือบ 40 ปี ฤทธิ์ของพระเพลิงไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ ผู้คนที่ได้พบเห็นถึงกับมาขอเช่าไว้เพื่อบูชาแต่ก็ได้รับความผิดหวังกลับไป เพราะพระครูโฆสิตสมณคุณผู้ช่วยท่านเจ้าอาวาสท่านไม่อนุญาติ

ติดตามตอนต่อไปจากหนังสือสมเด็จวัดระฆังพิเศษ 11 สุดยอดพระเครื่องตลอดกาลโดยเซียนพระสุดสัปดาห์

ไฟไหม้วัดระฆัง (ตอนที่ 2)

     แต่ไสยศาสตร์นั้นเป็นความเชื่อมั่นของคนสมัยเก่าส่วนคนสมัยใหม่เขาจะเชื่อวิทยาศาสตร์กันมากกว่า ฉะนั้นวิทยาศาสตร์กับไสยศาสตร์มักมีความคิดเห็นไม่ค่อยจะตรงกันส่วนมากมักจะถกเถียงกันเรื่อยมาไสยศาสตร์นั้นต่างกับวิทยาศาสตร์ตรงที่ว่า วิทยาศาสตร์สามารถที่จะแสดงให้เห็นจริงได้ และพิสูจน์ได้ด้วยเทคโนโลยี่สมัยใหม่บวกกับเหตุผลและหลักวิชาการ แต่ไสยศาสตร์นั้นเป็นศาสตร์ที่มีมานานแล้ว ว่ากันว่ามีมาก่อนสมัยพุทธกาลที่พระพุทธเจ้าจะมีประสูติกาลเสียอีก

     ประเทศไทยของเรานั้นประชาชนส่วนใหญ่จะนับถือศาสนาพุทธกันเป็นส่วนใหญ่ เราจึงมักเห็นเรื่องราวอภินิหารต่าง ๆ มากมายที่เกิดขึ้นอยู่เสมอ ๆ อย่างเช่นเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2534 เวลา 10.45 น. ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่กุฏิคณะหนึ่งของเจ้าอาวาสวัดระฆังที่สร้างมาร่วมเกือบ 80 ปี และเป็นที่เก็บพระพุทธรูปต่าง ๆ มากมายรวมทั้งพระสมเด็จวัดระฆังที่เพิ่งสร้างขึ้นในปี 2523 และรูปหล่อหลวงพ่อโต พรหมรังสี อดีตเจ้าอาวาสวัดระฆังพระเกจิชื่อดังในอดีตอีกด้วย

ติดตามตอนต่อไปจากหนังสือสมเด็จวัดระฆังพิเศษ 11 สุดยอดพระเครื่องตลอดกาลโดยเซียนพระสุดสัปดาห์

ไฟไหม้วัดระฆัง

ไฟไหม้วัดระฆังเพลิงเผากุฏิวอดรูปหล่อสมเด็จไม่ละลาย

     อภินิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ โต พรหมรังสี อดีตเจ้าอาวาสวัดระฆัง พระเพลิงโหมไหม้กุฏิทั้งหลังวอดเป็นเถ้าถ่าน แต่รูปเหมือนของท่านและพระสมเด็จที่อยู่ในหิ้งบูชากลับไม่เป็นอะไรเลย ผู้คนนับร้อยแตกตื่นพากันไปขุดหาในซากกองเพลิงเพื่อที่จะเก็บไว้บูชา 3 วัน 3 คืน

ลักษณะที่หลวงพ่อโต นั่งทับลังไม้ที่บรรจุพระสมเด็จต่าง ๆ จำนวนนับร้อย ๆ องค์แต่ไม่ยักเป็นอะไรเลย

     เรื่องราวของไสยศาสตร์เวทมนต์และอภินิหารนั้น เป็นเรื่องที่คนเรามักพูดกันอยู่เสมอ ๆ ว่าเป็นเรื่องจริงบ้างไม่เป็นจริงบ้างซึ่งก็แล้วแต่ละบุคคลที่จะคิดกันไปบ้างก็นำเอาเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ได้ประสพมากับตนเองโดยพยายามหาเหตุผลต่าง ๆมาช่วย เพื่อที่จะให้คนที่ได้รับฟังนั้นเกิดความเชื่อตามที่พูด สำหรับผู้ที่ได้รับฟังถ้าเกิดมีความเชื่อในเรื่องนี้เป็นทุนอยู่แล้วก็จะทำให้เชื่อตามที่พูดไปด้วยและอยากจะไปดูให้เห็นกับตาตัวเอง แต่สำหรับผู้ที่ไม่เชื่อในเรื่องนี้ซึ่งส่วนมากมักจะเป็นคนสมัยใหม่ ก็จะเออออห่อหมกไปตามประสา เพื่อที่จะไม่ให้คนที่เล่ามานั้นเกิดความเสียใจที่อุตส่าห์นำเรื่องปาฏิหาริย์ต่าง ๆ มาบอกเล่าให้ฟัง

พระสมเด็จต่าง ๆ ที่อยู่ในลังไม้

ติดตามตอนต่อไปจากหนังสือสมเด็จวัดระฆังพิเศษ 11 สุดยอดพระเครื่องตลอดกาลโดยเซียนพระสุดสัปดาห์