สืบเนื่องจากวีรกรรมของสมเด็จพระนเรศวรจาก “พระแสงดาบคาบค่าย” จึงทำให้พระเจ้านันทบุเรงของพม่ามีรับสั่งให้ลักไวทำมูนายทหารฝีมือดีซึ่งชำนาญเพลงดาบและเพลงทวนจัดอยู่ในระดับครูฝึกทหารเลยทีเดียว โดยวางแผนให้นำทหารจำนวนน้อยเข้าล่อ ให้พระองค์ได้ตีเมื่อเข้ามาจนถึงที่ลักไวทำมูซุ่มรออยู่
ลักไวทำมูเข้ามาจะจับพระองค์โดยควบม้าถือดาบเข้าใส่ สมเด็จพระนเรศวรจึงใช้พระแสงทวนแทงสวนใส่ลักไวทำมูทำให้ตายทันที แต่พระองค์ยังถูกล้อม ต่อมาทหารติดตามได้มาถึง(และมีการต่อสู้กันอยู่พักหนึ่ง)จึงเสด็จกลับพระนคร แสดงให้เห็นว่าการต่อสู้แบบประชิดตัว พระองค์ทรงพระปรีชาสามารถเป็นอย่างยิ่ง
สมเด็จพระนเรศวรนั้นทรงชำนาญการรบบนหลังม้า ทรงถนัดทั้งพระแสงดาบและพระแสงทวน ประกอบกับทรงมีพระปรีชาญาณในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดียิ่ง จึงนับว่าทรงเป็นพระมหากษัตริย์ยอดนักรบอย่างแท้จริง
ปล.สาเหตุที่พระแสงทวนไม่ปรากฎพระนามเพราะว่าพระแสงทวนได้หักปักคาอกลักไวทำมูนั่นเอง และสาเหตุที่ทรงพระนามว่าพระองค์ดำเกิดจากพระองต์ทรงอาบน้ำว่านของพระอาจารย์ของพระองค์คือพระมหาเถรคันฉ่อง และทรงอาบน้ำว่านของพระองค์เอง ข้อมูลจาก "ลิงลมดำ" และขอบคุณข้อมูลจากบล็อก ประวัติศาสตร์ชาติไทย ของผมเอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น